PEDAGOG SZKOLNY

mgr Anna Piecha

PONIEDZIAŁEK  8.00 – 13.00

WTOREK   8.00 – 13.00

                     12.00 – 17.00

                    (w dni otwarte, zebrania)

ŚRODA    8.00 – 13.00

CZWARTEK   8.00 – 14.00

PIĄTEK     8.00 – 12.00

Dyżur popołudniowy we wtorek na życzenie rodziców oraz w czasie dni otwartych/zebrań

 

 

PSYCHOLOG SZKONY

mgr Karolina Rogowska

PONIEDZIAŁEK  8.00 – 13.00

WTOREK  12.00 – 17.00

ŚRODA    8.00 – 13.00

CZWARTEK   9.00 – 15.00

PIĄTEK         8.00 – 12.00

Dyżur popołudniowy dla Rodziców: we wtorki w czasie dni otwartych/zebrań

 

 

LOGOPEDA

mgr Eliza Gajewska

PONIEDZIAŁEK   11.00 – 14.45

WTOREK   11.00 – 11.45,  13.00-13.45

ŚRODA   13.00 – 14.15

CZWARTEK   12.00 – 13:45

PIĄTEK   12.00 – 14.45

 

 

TERAPEUTA PEDAGOGICZNY

mgr Joanna Zgórz

PONIEDZIAŁEK    8.55 – 13.45

WTOREK   8.55 – 13.45

ŚRODA   8.55 – 13.45

CZWARTEK   8.55 – 13.45

PIĄTEK   8.55 – 13.45  

 

  

 

 

Szanowni Państwo,

 

   W Dzielnicy Włochy m.st. Warszawy ruszyła placówka wsparcia dziennego w formie specjalistycznej - Centrum Aktywnej Rodziny.

    Będziemy wdzięczni za przekazywanie informacji o nas warszawskim rodzinom poszukującym wsparcia.

     Mieścimy się przy ul. Rybnickiej 25. (dojazd SKM, autobusy 127, 194, 206, przystanek Rybnicka)

Recepcja jest czynna w godzinach 14-18 i w tym czasie można dokonywać zapisów.

Więcej informacji pod adresem: www.centrum.aktywacja.org

Jesteśmy także na Facebooku: www.facebook.com/centrumaktywnejrodziny/

 

Oferta Centrum Aktywnej Rodziny jest w całości nieodpłatna i obejmuje m.in.:

Grupa socjoterapeutyczna dla dzieci,
Grupa socjoterapeutyczna dla młodzieży,
Warsztaty umiejętności wychowawczych dla rodziców - Akademia Rodzica,
Klub dla MAM małych dzieci,
Coaching Rodzicielski,
Konsultacje psychologiczne.

 

Dysleksja - wskazówki dla rodziców.

   Jeśli Wasze dziecko ma trudności w czytaniu i pisaniu pamiętajcie, że błędy, które popełnia najprawdopodobniej nie wynikają z roztargnienia czy lenistwa, lecz mogą być objawem dysleksji.

   Jak prowadzić ćwiczenia?

  • najlepiej codziennie przez 25-30 minut,
  • spokojnie, cierpliwie, w miłej atmosferze, docenić wysiłek dziecka,
  • zachęcić je do dalszej pracy,
  • ważna jest systematyczność i konsekwencja rodziców.

 Ćwiczenia czytania:

  • Głośne czytanie nie powinno trwać dłużej niż 10 -15 minut, resztę może dziecko czytać po cichu.
  • Dorosły pilnuje by dziecko czytało uważnie, dokładnie, powoli, całymi wyrazami, uwzględniając kropki
    i przecinki. Rodzic kontroluje głośne czytanie dziecka, taktownie poprawia jego błędy.
  • Po każdym czytaniu dziecko zawsze musi opowiedzieć, co przeczytało. Gdy opowiadanie sprawia mu trudność, należy zadawać pytania pomocnicze.
  • Wskazane są ćwiczenia czytania tekstów, które nie są w podręczniku ucznia, ale muszą być zrozumiałe dla niego, ciekawe, napisane dużym drukiem.

(Polecam podręczniki napisane wg innego programu niż ten, który jest realizowany w szkole dziecka – do kupienia w księgarniach "Taniej książki").

  • Jeśli dziecko czyta dłuższą czytankę zadaną w szkole i widzimy, że jest już zmęczone nie zmuszamy go do dalszego czytania. Czytamy mu głośno czytankę do końca, a gdy odpocznie namawiamy do dalszego czytania.

  Ćwiczenia pisania:

  • Ćwiczenia pisania powinny być prowadzone systematycznie, za każdym razem dziecko pisze w zeszycie datę.
  • Dziecko pisze w zeszycie w cienką linię ołówkiem (błędy wymazuje gumką) lub piórem (błędy wymazuje korektorem).W zeszycie nie powinno być żadnych skreśleń, żeby uczeń nie przyswajał sobie w pamięci wadliwego obrazu graficznego wyrazu.
  • Jeśli trzeba zaczynamy od pisania sylab otwartych (np. ma, na, lu, ce, zo, si, ty) lub prostych wyrazów. Wskazane jest by dziecko najpierw ułożyło sylabę lub wyraz z liter ruchomego alfabetu (do kupienia w sklepach zabawkowych).
  • Pisanie z pamięci, możemy ćwiczyć, gdy dziecko umie już zapisać i odczytać różne wyrazy. Zdania do pisania powinny być odpowiednio dobrane, nie za trudne. Dziecko czyta jedno zdanie, liczy zawarte w nim wyrazy i wymawia je głośno. Omawia z rodzicem pisownię trudniejszych wyrazów. Kilkakrotnie czyta całe zdanie i zapamiętuje. Zdanie zasłania i pisze z pamięci. Odsłania, sprawdza zapis i ewentualnie poprawia.
  • Ćwiczenia doskonalące pisanie np. układanie i zapisywanie zdań z podanymi wyrazami, uzupełnianie brakujących wyrazów w tekście, układanie rozsypanek wyrazowych lub sylabowych, kończenie rozpoczętych zdań, pisanie odpowiedzi na pytania lub układanie pytań do tekstu.
  • Pisanie krótkich ćwiczeń ortograficznych (opanowanie jakiejś zasady lub zapamiętanie trudniejszego wyrazu). Rozwiązywanie zagadek, rebusów i krzyżówek o odpowiednim stopniu trudności.  

Zawsze pamiętamy o tym, by pochwalić dziecko po zakończeniu ćwiczeń: "Dzisiaj dobrze czytałeś i ładnie opowiadałeś tekst", "Cieszę się, że sam wymyśliłeś i napisałeś takie ciekawe zdania", "Świetnie, dzisiaj zrobiłeś o wiele mniej błędów niż wczoraj". Zachęci to dziecko do dalszej pracy i doda mu wiary we własne możliwości.

                                                                                                                            Opracowała:

 Mirosława Żukowska

 

WSKAZÓWKI LOGOPEDYCZNE

Trudno oczekiwać od specjalisty szybkich efektów terapeutycznych, gdy zajęcia odbywają się raz w tygodniu, a przez pozostały czas dziecko używa swoich wadliwych, nawykowych wzorców mowy. Do stymulacji czy korekty wadliwej wymowy nie potrzeba aż tyle czasu, by nawet zapracowani rodzice nie mogli go sobie odpowiednio zagospodarować - to tylko kwestia chęci i umiejętnego zbudowania kontaktu z dzieckiem.

                                   JAK ROZWIJAĆ MOWĘ DZIECKA?

1.         ZWRÓĆ UWAGĘ NA SPOSÓB ODDYCHANIA POŁYKANIA DZIECKA. Wdech i wydech przy spoczynku lub milczeniu powinien się odbywać przez nos. Jeśli przy oddychaniu dziecko ma otwartą buzię, powinno Cię to zaniepokoić. Podczas połykania śliny język powinien znajdować się na górze ( na podniebieniu).

  1.  MÓWIĄC DO DZIECKA, NIE SPIESZCZAJ FORM WYRAZÓW. Tylko właściwa wymowa i zachowanie poprawnych form gramatycznych dadzą pożądany efekt w postaci prawidłowej wymowy.
  2.  CODZIENNIE CZYTAJ DZIECKU NA GŁOS. Przynajmniej 20 minut, dziecko poprawia swoją wymowę, doskonali ją, starając się naśladować to, co słyszy od otoczenia. Dzięki głośnemu czytaniu dorosłego dziecko także wzbogaca swoje słownictwo, ćwiczy pamięć werbalną, zdolność koncentracji uwagi, umiejętność budowania zdań. Poproś, by dziecko opowiedziało o wydarzeniach, które zapamiętało.
  3. UCZ WIERSZYKÓW NA PAMIĘĆ. Dziecko utrwala prawidłową wymowę.
  4. WYKONUJ Z DZIECKIEM ĆWICZENIA SŁUCHOWE, ODDECHOWE, JĘZYKA, WARG I PODNIEBIENIA. Z ćwiczeń można zrobić zabawę lub odwrotnie – z zabawy ćwiczenia. Należy wykorzystywać zabawy, które dzieci lubią najbardziej, aby zachęcić je do pracy nad wymową.

 

WYBRANE ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE:

  • okruszki, dżem, nutellę przyklejamy na wałku dziąsłowym za górnymi zębami („zaczarowane miejsce”) i zlizujemy czubkiem języka;
  • kładziemy wafelek na język i podnosimy do „zaczarowanego miejsca” (wałek dziąsłowy), przytrzymujemy chwilę i możemy go schrupać;
  • rzucamy piłkę do dziecka z jednoczesnym unoszeniem języka w „zaczarowane miejsce”;
  • poszukajmy w pokoju przedmiotów zaczynających się na głoskę, której akurat uczymy się na zajęciach;
  • rysujemy dziecku na plecach proste litery i wypowiadamy je głośno, a dziecko odtwarza je swoim językiem, wargami;
  • „strzelanie” wargami;
  • interesującymi zabawami wspomagającymi wytworzenie się właściwego toru oddechowego są zabawy ze słomką. Dmuchając przez słomkę, dziecko powinno przesunąć jakiś drobny i lekki przedmiot, na przykład skrawek papieru. Można też zaproponować dziecku zdmuchiwanie płomienia świecy za pomocą słomki lub popularną zabawę w puszczanie baniek mydlanych;
  • dmuchanie w balonik;
  • liczne zabawy słuchowe (zabawa w odgadywanie dźwięków wydawanych przez znajome przedmioty, np. brzęk kluczy czy kapanie wody z kranu) także przyczyniają się do rozwijania wrażliwości dziecka na rodzaj dźwięku, tempo, ton, rytm i melodię wymowy. Do innych zabaw słuchowych możemy zaliczyć: wsłuchiwanie się w ciszę, naśladowanie usłyszanych dźwięków, np. szumu wiatru, poszukiwanie źródła dźwięku, np. ukrytego telefonu, rozpoznawanie tempa melodii i ilustrowanie go ruchem;
  • szerokie otwieranie i zamykanie ust, ziewanie, cmokanie, dmuchanie, nadymanie policzków, parskanie wargami czy mlaskanie;
  • naśladowanie żucia - w tym celu można zaproponować dziecku, aby wyobraziło sobie, jak zjada jabłko, a jak przeżuwa gumę;
  • Kto silniejszy? – napinanie warg w pozycji rozciągniętej. Dwie osoby siedzą naprzeciw siebie, trzymają ustami kartkę papieru - każda osoba ma ciągnąć kartkę w swoją stronę.

 

Łamańce językowe – gimnastyka języka

BĄK

Spadł bąk na strąk, a strąk na pąk. Pękł pąk, pękł strąk, a bąk się zląkł.

BYCZKI

W trzęsawisku trzeszczą trzciny, trzmiel trze w Trzciance trzy trzmieliny, a trzy byczki znad Trzebyczki z trzaskiem trzepią trzy trzewiczki.

PCHŁA

Na peronie w Poroninie pchła pląsała po pianinie. Przytupnęła, podskoczyła i pianino przewróciła.

CZYŻYK

Czesał czyżyk czarny koczek, czyszcząc w koczku każdy loczek, po czym przykrył koczek toczkiem, lecz część loczków wyszła boczkiem. 

KRÓLIK

Kurkiem kranu kręci kruk, kroplą tranu brudząc bruk, a przy kranie, robiąc pranie, królik gra na fortepianie.

Zasady terapii logopedycznej:

1) Etap przygotowawczy:

            a) ćwiczenia narządów artykulacyjnych (m. in. języka, warg),

            b) usprawnianie słuchu fonematycznego,

            c) ćwiczenia oddechowe,

            d) ćwiczenia fonacyjne.

 

2) Wywołanie i utrwalenie głoski:

            a) utrwalenie głoski w izolacji,

            b) utrwalenie głoski w sylabach,

            c) utrwalenie głoski w wyrazach,

            d) utrwalenie głoski w wyrażeniach i zdaniach,

            e) etap automatyzacji (utrwalenie głoski w mowie spontanicznej).

Logopeda szkolny
Eliza Gajewska

 

 





 

                           

Prezentacja-Profilaktyka logopedyczna dla dzieci
w wieku przedszkolnym